هر وقت دیدمت در حال خنیدن بودی و نگم برات که چقدر خنده‌هات خوبه و به آدم انرژی میده. همیشه بخندی و خوش به حال اطرافیانت هر جا که هستی.

دختر مثل تو کم دیدم فارهه جانم، فارغ از قضاوت های خوب و بد دیگران با اعتماد به خودت و خیلی جدی در امور. خلاصه که عرض ارادت✋🏻 پ ن: ببین چی پیدا کردم:) فک کنم سال اوله :دی

سلام فارهه جون فارهه خیلی خوشحالم که با دختر پرانرژی و شادی مثل توآشنا شدم ...جدا تعارف نمیکنم ,خوشحالم از تک تک لحظاتی که باهات داشتم.. یکی از بهترین خاطراتی هم که داشتیم آز شبکه بود یادش بخیر چقدر خندیدیم. موفق باشی,برات بهترین هارو آرزودارم.

دوستی ما با هم سر جاوا که تقریبا همه ی پروژه هاش رو با هم زدیم، شکل گرفت! هیچ وقت عذاب وجدانم سر پروژه ی اخر و خاطره ی خوبی که از مهمون نوازیت و روی خوب و گشاده ات برام ساختی در اون چند روز، یادم نمیره! فارهه! تو از خوش خنده ترین و خوش رو ترین و انرژی مثبت ترین ها هستی! هیچ وقت انرژی منفی نمیدی و با انرژی و بدون توجه به جو به کار خودت ادامه می دی! و اینکه تو از همون روز اول میدونستی از دانشگاه چی می خوای و این خیلی برای من قابل تحسین بوده و هست! امیدوارم همیشه همینقدر خوب و مثبت نگر باشی و منم گهگاهی ببینمت و ازت انرژی بگیرم!

همیشه اون اولا به عنوان به آدم خوش‌اخلاق و پرانرژی می‌شناختمت و بعد از اون دوران بدمینتون بود که دوستی ما و خاطره‌هامون رو بیشتر کرد. از اینکه "من هنوز گرم نشدم" تا smashهایی که بعد از گرم شدن می‌زدی :دی جدی ما عملا یه روز کامل توی اون باشگاه شلوغ وسط مسابقه‌ها زندگی کردیم! اصن مهم‌ترین قسمتش اینکه دوبل وایسادیم جلوی یه بازیکن تیم ملی... تنها کسی بودی که اون روز بیرون زمین پابه‌پام بازی می‌کردی و خسته نمیشدی! خلاصه که با اینکه آخراشه ولی بیا و برگرد به تمرینا :) همیشه دیدم برای چیزی که بهش علاقه داری واقعا تلاش میکنی در نتیجه میدونم که موفقی 😊

اولین بار توی خوابگاه مرادی کشفش کردم.آدم فوق العاده اجتماعی که گاهی تنها بودن رو ترجبح میده. اون موقع ها میرفت زیر زمین توی اتاق فرهنگی . خیلی زیرکانه تونسته بود اونجا رو تصاحب کنه . اتاقی که هیچ کس فکر نمیکرد حتی درش باز شه. فارهه اونجا بود با منطق و جهان بینی فارسطویی (بروزن ارسطویی) خودش . اون زمان که خر کد بودن یه ارزش حساب میشد اون از خودش میپرسید انجام این کار چه ارزشی میتونه داشته باشه . طرز فکرشو دوست داشتم . اینطوری بود که وارد منطقه امن فارهه شدم و کلی اصطلاح ازش یاد گرفتم : دون پایه،لو لول و ... (امیدوارم این کلمات به دایره لغاتش برگردن. فکر کنم رهاشون کرده چون حق پتنتشو رعایت نکردن) دومین چیز مهمی که ازش یاد گرفتم خرج کردن 6 هزار تومن پول در بهترین مسیرش بود: هات داگ های دراز و پر ملات هات داگ خوران. کم کم با هم یه مکتب راه انداختیم که من شدم چاوز و اون فارنهایت . داشتیم یه کمپین "مرسی که هسدی" هم میزدیم که نمیدونم چی شد.فکر کنم این اصطلاح منقرض شد بر اثر فعالیت های ما. عکس پروفایلم مربوط به کلاس گسسته دکتر فلاحه که درست یادم نیست اون روز بود یا یه روز دیگه منو بلند کرد اورد جلوی کلاس. به نظرش ما زیادی خندیده بودیم. فارنهایت کاش دوباره با هم و دکتر همایون پور بریم خرید.... فارهه هست تا صدای خنده هایش از سوییت 4 جنوبی می وزد . فارهه هست تا مبارزه با دون مایگی هست :) فارهه هست تا زمانی که کیک در 40 درجه فارنهایت میپزد.

فارهه زیبا، من تو رو همیشه خوشحال و مهربون دیدم، یه جور صمیمت خاصی داشتی که خیلی به دلم مینشست، امیدوارم همیشه خفن و موفق باشی و بخندی :))

فارهه منبع شادی، امید، انگیزه و انرژی مثبته، با روابط اجتماعی قوی و زیاد! بسیار فعال و پیگیر و خستگی ناپذیر، و دنبال اضافه کردن جنبه‌های زندگی💪 فارهه مهمترین چیزی که من ازت یاد گرفتم این بود که سعی کنم اطرافیانمو بشناسم، ارزش وقتمو بدونم و حواسم باشه کجا دارم صرفش میکنم. ممنون ازت! بدون شک تو آینده خیلی قشنگی داری و به هرجا که دوست داشته باشی میرسی😎 امیدوارم همیشه همینجوری بخندی و دلت شاد شاد باشه عزیزم✌❤

فارهه جانم تو این ۸ ترم تو خیلی کلاسا با هم بودیم. یکی از بهترین دوستایی هستی که دارم.همیشه وقتی آدم می بینتت کلی انرژی می دی به آدم.وقتی آدم ازت چیزی می پرسه به بهترین شکل سعی می کنی جواب بدی.خیلی چیزای دیگه دوست دارم بگم.واقعا اخلاق و رفتاری که با آدم داری از دوستی خیلی بالاتره😗😘😘.همیشه شاد و خندون باش‌☺.

فارهه تو از اوناشی که خنده هاتو میشه ضبط کرد که بمونه برا همیشه! دلتنگت میشم قطعا. امیدوارم که همیشه موفق باشی و دلت خوش باشه:)

فارهه سهیلِ حواس جمع :) با توجه و با حضور ذهن بودی :) عین بچه های سرتقِ حاضر جواب :) از وقتی تو پارتیشن کوییز آف کینگز بودی اون موقع که اون پایین بود، تورو یادمه، چقد خوب کار میکردی، یه چیزی که بهت نگفتم اینکه اون چیزایی که تو راحت یاد می‌گرفتی و سریع باهاش شروع میکردی کار کردن، من خیلی برام طول میکشید! و ازین جهت بهت حسودیم میشد. کلی ازت خاطره خوب دارم که تو همه شون خوش خنده و پر انرژی ای. همینطوری خوب و مثبت بمون. برات آینده ی روشنی میبینم. امیدارم منم تو اون آینده باشم :)) شاد و خوشحال باشی و پرغرور، عموی تو، طاهر.

شلی😍😍😍😍🤗🤗🤗 آشنایی با تو سر کلاس کنکور بهترین اتفاقی بود که میتونست تو زندگیم واسم اتفاق بیفته😊از اون بهتر وقتی بود که فهمیدم هر دو با هم امیرکبیر قبول شدیم،خدا میدونه که چقد ذوق کردم😃همیشه سر کلاس گوران وقتی میخندیدی از دور نگات میکردم و میخواستم بیام پیشت وقتی فهمیدم قراره ۴ سال دیگه با هم باشیم خیلی خیلی خوشحال بودم😍😍تو طول این ۴ سال خیلی اتفاقای خوب و شیرینی رو در کنار هم تجربه کردیم و خاطرات قشنگی رو رقم زدیم؛ البته یه موقع هایی هم بود که دعوا میکردیم ولی انقد باحال و خنده دار بودن که بعدش کلی بیشتر از قبل دوسِت داشتم😘💙 به خصوص وقتایی که تو میومدی😁🙈 اینو دارم از ته دلم میگم که تو: مهربون ترین🤗خوش خنده ترین🤣باهوش ترین🙆‍♀️خوشگل ترین👸پایه ترین💃با مرام ترین🙋‍♀️ فداکارترین😇ایسسسسمی ترین😎کم شانس ترین☹پیگیرترین 😁و در نهایت گوشششششتخورترین😝رفیقی هستی که تا حالا دیدم💜💛💙💚 یا ابالفضل..... شلی عزیزم امیدوارم همیشه بهترین باشی و لبات خندون باشه و کلی بترکونی😃😉👊و تا آخر عمر دوستای جونی بمونیم😁😝 دیگه نمیدونم چی باید بگم🙈🙈 کلام آخر:خیلی خیلی خیلی دوست دارم پرنسس😍😍👸👸💙💙 عکسو واسه این گذاشتم که خیلی خاطره ساز بود😂😂😂😂ترکیدیم اون روز🤣🤣🤣🤣 سلطانی سلطااااااان 🙌🏻🙌🏻🙌🏻

اصلا کلاس خواب آور انقلاب با یه دوست خوب و ایسمی که کلی آدمو به چالش بکشه یه کیف دیگه داره😃 ...اونم دوستی که از سوم راهنمایی از صحنه رقابت دور بوده باشه ولی کلی آدمو اذیت کنه 🦄 😂

هرجا میری انرژی مثبتت رو هم با خودت میبری =))) با هممممه خوش برخوردی(خوش به حال همممه) همش در حال جنب و جوش و شیطنت و ورجه وورجه ای آخه لعنتتتتتی آدم دوس داره تا صصصصصب پایه حرفات بشینه کاش همیشه همینجوری بمونی و هیچ چیزی نتونه جلوتو بگیره

یادش به خیر وقتی که تابستون پارسال توی کلاس ACM دانشکده ثبت نام کردم . بدون شک اون تابستون یکی از قشنگ ترین تابستون ها و شرکت توی اون کلاس از بهترین انتخاب های عمرم بود! هر بار استادمون توی Judge برامون یه سری سوال می گذاشت ، به خودم می گفتم دیگه این دفعه من زودتر از همه اولین سوال رو Accept می گیرم و خفن بودن خودم رو بالاخره به مهندسی کامپیوتری ها نشون می دم! ولی هر بار تا به خودم می جنبیدم ، می دیدم یک نفر با آی دی Carol_C یکی دو تا از سوال ها رو خونده و حل کرده و Accept اش رو هم گرفته D: یک نفر که حتی کلاس های استاد رو شرکت هم نمی کرد :))) خلاصه که کلی کنجکاو شده بودم این خفن ترین عضو مجازی کلاس رو بالاخره یه روز ببینم و رمز موفقیتش رو ازش یاد بگیرم D: تا این که یکبار در جلسات آخر کلاس شرکت کرد و چشم ما به جمالاتشون روشن شد : خانم فارهه سهیل ! یک دختر خیلی مهربون و خون گرم و خوشرو ^__^ کی فکرش رو می کرد منی که اون موقع همه ی در و دیوار های دانشکده برام تازگی داشت و چه برسه به دانشجوهاش ، بتونم دو سه ماه بعد ، شرکت در مسابقه ی ACM دانشگاه رو در کنار دو نفر از بهترین بچه های اون دانشکده تجربه کنم؟! کی فکرش رو می کرد خانم فارهه سهیل با اون همه اطلاعات زیاد و قدرت حل مسئله ی قوی ، از من بخواد که هم تیمی اش بشم ؟ اون روز های قشنگی که من و هم تیمی هام برای مسابقه خودمون رو آماده می کردیم ، می گفتیم و می خندیدیم و سوال حل می کردیم ، و به خصوص خود روز مسابقه با همه ی شور و هیجانش ، رفت و قرار گرفت جزء به یاد موندنی ترین خاطره های من ^__^ خلاصه که بعله ! دانشگاه ما و دانشکده ی مهندسی کامپیوتر ، داره یکی از برترین دانشجو هاش ، خانم "فارهه سهیل" رو از دست می ده :( البته من هنوز نمی دونم که ایشون ارشدش رو کجا دوست داره بخونه . چه امیرکبیر خودمون و چه هر کجای ایران یا دنیا که باشه ، من می دونم که همیشه با اون لبخند قشنگی که روی لب هاش هست و اون روحیه ی خوب ، به همراه علاقه و توجهی که مباحث مختلف علمی نشون می ده ، موفق ترین و دوست داشتنی ترین خواهد بود :) من که اگه از امیرکبیر بخواید برید ، دلم حسابی براتون تنگ می شه :*

خوب همه اینجا حسابی تو رو میشناختن و اکثرا از خیلی وقت پیش همکلاسیت بودن، ولی من اشناییم از همکلاسی نیست، هنوز یادمه دفعه اولی که متوجه حضورت شدم تو فری دیسکاشن فکر کنم یکی از تاپیک های فمینیستی سیفی بود و خوب تو داشتی با همو شفافیت همیشگی و روونیت انگلیسی حرف میزدی، من یادمه خسته بودم از کلاسم و اینقدر پرانرژی حرف زدی که سرمو اوردم بالا و پرسیدم از علی که این کیه، که گفت از بچه های کامپیوتره و کانون زبان بناست جذبش کنیم😂😂 از همون استدلال اوردنت و نحوه ای که در مورد تاپیک حرف میزدی فهمیدم که چقددر رو همه چیز فکر میکنی، و چقدر خوب فکر میکنی و دچار حلقه نمیشه فکرات، خیلی سرراست نتیجه میگیری و میری بعدی. اولییین خصوصیت بارزت زبان خوبت بود که دیدم، و به جرات میگم از روون ترین کسایی هستی که صحبتشونو شنیدم. ویژگی دومت علاقه به یادگیری چیزهای مفیده، دنبال نمره خیلی نیستی، اینو تو پروژه برنامه نویسیت فهمیدم که میخواستی یاد بگیری تا اینکه فقط تحویل بدی.یادش بخیر تون روزای ماه رمضون، هنوز باورم نمیشه ۳ سال شده باشه😌 ویژگی بعدیت که میشه گفت واقعاااا قابل تحسینه هم هوش بالای خودته که قبولم نمیکنی😂، ولی واقعیت انکارناپذیریه، به شدت زود جذب میکنی مباحث جدید رو در حدی که من گاهی فکر میکردی الکی میگی یاد گرفتم ولی بعد میدیدم نه واقعا متوجهش شدی و چه عمیق هم میفهمیدی! اما ویژگی‌های خوبت زیاده، و من اینجا هدفم لیست کردنشون نیست، این چند تا رو گفتم که همیشه اینجا رو که میبینی یادت باشه که کی بودی، و سعی کنی اینا رو حفظشون کنی. اما اونی که فارهه رو از نظر من فارهه میکنه، اون خاص بودنست، اون بودنش در عین نبودنش، اون سلکتیو بودن تو محتوایی که شیر میکنی، اون ��رکت از مسائل و اون احترامت برای بقیه. اونی باعث میشه فارهه فارهه بشه برای من، رفتار یونیک و خیلیییی خوبشه، همیشه با روی باز، محترمانه، و دوستانه، در عین حال وقتی بهش زور میگن خروشش رو هم داره ولی گذشتش هم میکنه (حتی اگه تی ای بهش نمره نده😝) همه اینا رو بگذاریم کنار، تجربم نشون داده شالوده شخصیت فرد تو کارشناسی شکل میگیره، و تو ۳ ۴ سال بعد تثبیت میشه،و همین رفتاره که ایندتو رقم میزنه. پس به خودت اعتماد کن، و با استعدادی که داری درهای موفقیت رو روی خودت باز کن، چون واقعا شایسته اش هستی😉

فارهه، دوستی با آدم خفنی مثل تو جزو افتخاراتمه :) برام افتخاره که آدمی که به باهوشی شهره ست منو باهوش بدونه، همینطور تو باشخصیت بودن و فهمیده بودن، چون تو هر دو زمینه درس پس میدیم، که احتمالا قبولم نمیشم. فارهه سهیل در عین فهمیده بودن و اون همه تجربه و هوش بی شیله پیله ترین آدم دانشکده ست، به قول آقامون ابی مثل یه جنگل پر رمز و راز ولی مثل دریا ساده بود. عذاب وجدانِ اینکه اون سال نتونستیم واست تولد بگیریمو خوشحالت کنیم یسال باهامون بود، ایشاللا با اون تولد فرهنگستان جبران شده باشه، راستی صدای ضربه ی کیک زدنم تو صورتت هنوز تو گوشمه 🙈 عذرمو از همینجا پذیرا باش خلاصه. همینطور صدای خندیدنای یهوییت تو سایت، خیلی دوس داشتم تو یه آزی چیزی همگروهی میشدیم که خب نشد :( فارهه همیشه یا در حال تجربه کردن اماکن طبیعی جدید بود، یا تو چالشای هوشی شرکت میکرد، از سودوکو گرفته تا acm و هر کانتست دیگه ای، فارهه تهران بود ولی سهیل ساری، لعنتی همیشه حوصله ی حرف شنیدن داشت و کاملا با حوصله جوابتو میداد، اگه آخر شب بهش میگفتی شیش صب بریم پارک بدمینتون یا کوه پایه بود. اورانیوم غنی شده بود فارهه. انرژیش به بقیه هم میرسید. سهم من ازون دیوان بلخ جدای از کلی تجربه، پیدا کردن همچین دوستای خوب و همیشگی ای بود، که یُسرِ مع العسر بودنو سختیاشو آسون میکردن، سلیقه ی موزیک و فیلم و هنرای فارهه رو خیلیا نمیدونن، چون اهل شوآف نیست، ولی اگه این شو پلی میشد خفنیش بیشتر ازین خار چشِ بقبه میشد :] علی الظاهر حداقل تلاش و پشتکارتو همه میدونن و میدونن اگه چیزیو بخای بهش میرسی، ایشاللا هرجا باشی همینطور خوشحال و انرژیک باشی.

سلام، امیدوارم وقت تموم نشده باشه و این دلنوشته بدست شما برسه. واقعیتش اینکه از همون ترم اول که با شما ارتباط داشتم با یکی از مهربون ترین و خوش اخلاق ترین ورودی های 93 آشنا شدم و خیلی خوشحالم از این بابت. تو طول هشت ترم سر کلاس های مختلف همکلاسی بودیم و من کلی از جزوه های شما استفاده کردم و کلی زحمت دادم. مخصوصا سر اون آز شبکه که یکی دو بار تو گروه شما چتر شدم:) امیدوارم هرجا هستی موفق و سربلند باشی و به بهترین آرزوهات برسی.

همیشه علاقه‌اتون به یادگیری مباحث جدید و پیگیری برای یادگرفتن چیزای جدید رو تحسین می‌کنم. ممکن نیست که یه چیزی رو دوست داشته باشین ولی دنبالش نرید و پیگیرش نباشید. این رو هم میشه از سوال‌های سرکلاستون فهمید و هم توی فعالیت‌های خارج از دانشکده. ایشالله به هرچی که دوست دارید برسید و توی زمینه مورد علاقه‌اتون موفق باشید :))